Doel en het Waasland

Tot bij het startpunt geraken met de auto was al een avontuur op zich.
Aan het einde van de E17 is de logische weg links voor de Kennedytunnel.
Lekker een lange file voorbijrijden.
Alleen ... er zijn werken en dus moet er naar rechts uitgeweken worden.
En waar rijd ik?
Uiterst links.
Er is geen invoegen in de rechterfiles mogelijk.
Dat wordt dus een ommetje, Antwerpen in Antwerpen uit.
Wat nog zeer vlot gaat.
We rijden ook een stuk door het havengebied waarbij de kaarten van de GPS blijkbaar niet meer 100% conform zijn door nieuwaangelegde rotondes.
Maar al bij al lukt het toch om het infopunt te bereiken.

Beantwoord ik de vraag van de fiets-GPS om naar het startpunt te navigeren met ja.
Blijkt die het noorden kwijt te zijn.
We hossen over een hobbelige kasseiweg om nadien vast te stellen dat we parallel op de hoger gelegen dijk op biljartglad asfalt konden gefietst hebben.
Maar toen waren we uiteindelijk vertrokken.
Of toch niet helemaal. De fiets-GPS wilde ons perse telkens opnieuw terugsturen uit de richting waaruit we kwamen.
Het heeft even geduurd voor ik doorhad dat de vraag om naar het startpunt te navigeren niet gewist had.

Mooie route met hier en daar een verbindingsstuk langs een grotere weg, meestal met een afzonderlijk fietspad.
Wind, wind en nog eens wind.
Tja, de polders.
Linda kon mij af en toe toch een beetje uit de wind zetten.

De koeltorens van de kerncentrale zijn vaak prominent aanwezig.

Heel raar dat ze er soms grijs en soms wit uit zien.
Op bepaalde momenten zie je ook nauwelijks onderscheid tussen de schaapjeswolken aan de hemel en de waterdamp die uit de koeltorens opstijgt.

In Doel is het drukker dan op de rest van ons parcours.
Het terras aan het Molencafé zit behoorlijk vol.

 

Veel toeristen met fototoestellen met grote lenzen (en daarnaast veel smartphonefotografen).
Het is en blijft een rare ervaring dat vele huizen dichtgetimmerd zijn en er net zo goed nog een aantal mensen wonen.

De geocachebuit was mager.
1 van de 2 gezochte caches opgediept.
Voor 2 andere gepast.
Als je een ladder moet meenemen of een paar rubberlaarzen is de lol er op de fiets snel af.
Die caches laten we over aan de fanatici die geen brug te ver geen boom te hoog vinden 😉

De terugweg verliep iets makkelijker omdat je de GPS gewoon kunt negeren en de bordjes Ring en E17 Gent kunt volgen :)

Op het menu: enchilada's voorafgegaan door een trio van maatjes, glaasje prik erbij
Klaar voor de afsluiter morgen.

Bossuit

Uit de knooppuntenbox: Fietsbox Vlaanderen met start aan het oude pompgebouw en onder de titel 'Door het land van Streuvels'.

Een uitgelezen fietsdag.
Op de parking heel wat auto's met fietsdrager.
Mensen die wat vroeger op de dag aan hun knooppuntenrit begonnen zijn.
We fietsen langs de Schelde en later langs het kanaal Bossuit-Kortrijk.

Bij het bekijken van de route zien we dat we in Zwevegem passeren vlak bij het Orveitbos.
Dat doet direct een belletje rinkelen voor de Orveiestraat en Leerhuis Orveyt.
Met een klein ommetje kunnen we daar zeker eens aanbellen.
En ... geluk, Lisa Caenen is thuis :)
Een eerste live-ontmoeting na een schooljaar lang fijn samenwerken.
Zoonlief is fotograaf van dienst en doet dat super.

Leuke babbel bij een kopje koffie en een glaasje fris met koekjes en snoepjes.
Dat vonden de kinderen ook bijzonder leuk, zo'n extra traktatie tijdens de week.

Na ons bezoek fietsen we terug naar het water om enkele geocaches te scoren.
De eerdere 3 op de dag zijn ons wel gelukt, deze 4 is andere koek.
Na de eerste geven we het op. Als we het goed begrepen hebben (terreinmoeilijkheid is 5 sterren) dan zouden we in bomen moeten klimmen.
We hebben vandaag al eens een truukje moeten uithalen om een hoge geocache te bereiken, maar bomenklimmen is er echt wel te veel aan.

De routefolder vermeldde behalve naast het water een lichtglooiend landschap.
Daar hadden we tot nog toe niets van gemerkt.

Maar eens we Zwevegem achter ons laten moet er toch af en toe een tandje bijgestoken worden en wordt er meer dan eens op- en afgeschakeld.

Terug bij het pompstation zijn er al heel wat auto's met fietsen weg.
Richting Wetteren wordt er redelijk wat file verwacht van kustterugkeerders.
We weten een groot deel ervan te omzeilen.

Thuis wacht ons apero en diner.
Bordje feta met olijven en verse en zongedroogde tomaatjes. Volkorenspaghetti met zeevruchtensaus en parmezaan.

Het eerste deel van onze fietsvakantie@home zit er op.
Volgende week hervatten we.
Dat wordt wellicht pas donderdag als we het weerbericht erop naslaan.

WAPI en le pays des collines

Pays des collines.
De streek heeft haar naam niet gestolen.
Bergop en bergaf met geregeld mooie vergezichten.

Het weer was niet wat er beloofd was, de route ook niet echt.
Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen met de ronkende titel Picardisch Wallonië.
Misschien was de tocht van gisteren te mooi om als toetssteen te dienen.
De paden door het bos waren zalig (en gelukkig is er veel bos).
De aanloop vanuit Ronse en verbindingswegen zijn te vaak door woonwijken en zelfs een industrieterrein.
Ellezelles is de moeite waard. Pittoreske dorpskern.

Caches (3 op ons lijstje van vandaag) leverden maar 1 vondst op.

De overige: 1 niet gevonden bij een schilderachtige windmolen, 1 niet gezocht vanwege te ver van onze route.

Bewegwijzering was meerdere malen spoorloos + een niet aangegeven omleiding omwille van de aanleg van een nieuw fietspad via de knooppunten naar Russeignies.
Gelukkig is er de GPS om het spoor niet bijster te geraken.

Bij de start thuis hebben we de file op de E40 vermeden.
Les voor morgen waar we ook een stuk richting kust rijden.
Doen we niet. De R4 en de Oudenaardsesteenweg zullen ons (hopelijk) filevrij naar de E17 brengen.

Ons oordeel over de tocht van vandaag?
Te vaak door de bewoonde wereld in nieuwbouwwijken, een aantal mooie segmenten.
De eindbeoordeling strandt toch op matig.
WAPI zal beter uit zijn pijp moeten komen om ons opnieuw richting Henegouwen te lokken.

Op het menu voor het diner: toast met versbereide rundstartaar en toast met versbereide zalmtartaar gevolgd door gebakken eendenborst met oesterzwammen en gratinpatatjes.

Kreken en polders

De kop is eraf.
11 augustus, de eerste dag met deftig fietsweer.

Kreken en polders, onze eerst fietsdag van de fietsvakantie@home editie 2021.
Een Stapaf van 2016 zorgde voor de route.

Eerst even checken hoe het met knooppunten gesteld is op fietsnet.be.
Klopt nog als een bus.
Uitvalsbasis is Boekhoute, het vissersdorp, met 4 parkings in de buurt van startpunt knooppunt 50.
Handig om de auto lang te parkeren en weg zijn wij.
Op het kerkplein de oude visserssloep die wacht op verder restauratie en dan duiken we de polders in.
Kreken in alle vormen en formaten met daarbij: de gezusterkreken. 3 om precies te zijn maar vandaag met 2 fietszussen.

We fietsen langs pittoreske autovrije wegen met af en toe een overgangsstuk.

Grenspalen markeren de grens met Nederland die we even overschrijden.
Geen controles op gevaccineerde Belgen langs de kleine landwegen.
Waarschuwingsborden voor + 3-tonners waarbij we ons afvragen wat die op dergelijke kleine wegen kunnen komen uitrichten.
Bij 1 van de grenspalen beluisteren we via een QR-code het verhaal van de botersmokkelaars uit de jaren 60 en 70
Doet een belletje rinkelen dat klasgenoten van mij vertelden over hoe hun ouders Hollandse boter smokkelden.
De anekdote vertelt dat vrouwen niet mochten gefouilleerd worden en boter onder hun kleding verborgen.
Waarna de vliegende brigade ze dan dicht bij een warme kachel liet plaatsnemen en wachtte tot de boter begon te smelten.

Bij het naderen van het oude tolkantoor in Zelzate voel ik dat mijn achterband niet ok is.
Een leegloper. Niet meteen plat, maar duidelijk dat de band het niet lang meer trekt.
Zelzate ... daar moet toch wel een fietsenmaker zijn.
Een dame die de Standaard Boekhandel verlaat weet ons te zeggen dat er op de markt niet direct iets is, maar over de brug en aan de daaropvolgende verkeerslichten links is er een fietsenwinkel.
Werner is de naam.
Dat wordt stappen.
Onderaan de brug toch maar de hulp van Google ingeroepen. En ja hoor, 1 van de eerste resultaten op de zoekvraag 'fietsenwinkel Zelzate' is Werner.

De route beschrijving helpt ons verder. Zo'n 1.7 km.
Topkerel, die Werner.
Wij wachten even buiten zonder mondmasker terwijl het euvel verholpen wordt. Boosdoener is het velglint, weet hij mij na de herstelling te vertellen.
Babbeltje over ... Werner (a ja) maar ook over de sticker op mijn fiets met pdg-bikestore Drongen.
PDG is alom gekend.

De geocaches in de buurt van de brug zijn er bij ingeschoten.
Ik had er 6 geselecteerd. We hebben er niet 1 van gevonden.
Maar wel een niet geselecteerde.
Toen ik een kapelletje wou fotograferen viel mijn oog op een cachecontainer.
Meevaller.

Blikvanger om ons rondje kreken en polders af te ronden: de Stoepekapel en omgeving.
Met een beeweg en een kinderkunstproject. Mooi!

Afsluiten met een glaasje wit op het terras van Den Enghel, waar de auto geparkeerd stond.
De non alco witte wijn was uitgeput.
Niet getreurd, met alcohol lusten wij ook wel :)

Thuisgekomen en in resto@home genoten van een aperitief, een hapje en een hoofdgerecht.
Flesje cava, tartaar van maatje met appel, lente-ui en sinaasappel, en op verzoek scampi diabolique met rijst.
Een geslaagde eerste dag!

Change of plans 2021

Corona is onvoorspelbaar. 
We hebben al vroeg besloten om ook in 2021 voor een fietsvakantie@home te kiezen.
De planning is gemaakt, knooppuntenkaartjes en/of gpx-bestanden zijn klaar.
Geocaches in lijstjes ondergebracht.
Alleen ... het weer.
Te wisselvallig, te veel buien.
Hopen op beterschap.
Morgen beslissen we of we de start uitstellen.
Fietsvakantie@home biedt natuurlijk ook flexibele mogelijkheden.

Ons programma werd sowieso al bijgestuurd.
De tocht Nijvel en de abdij van Villers-la-ville hebben we geschrapt.
Geen idee wat de gevolgen van de waterellende in die streek zijn .
(Mijn doortocht door Halen was confronterend en dat was nog maar klein bier tegenover de waterellende in Wallonië.)
We bergen deze tocht even op en kiezen voor een Vlaams alternatief.

Nu op onze planning:

• Kreken en polders in het Meetjesland
• Picardisch Wallonië met vertrek in Ronse
• Bossuit en omgeving
• Doel en het verdronken land van Saeftinge
• Over de schreef in de Leiestreek

Voor de vlakke tochten heb ik de Koga LightSpeed van onder het stof gehaald.
Hij heeft nog wel een echte poetsbeurt nodig.
Voor glooiend parcours stap ik op de Koga e-lement.
Het voordeel van thuis als uitvalsbasis is dat je de fiets maar voor het uitkiezen hebt.

Startschot maandag 2 of maandag 9 augustus.

Duimen voor beter weer.

Epiloog fietsvakantie @ home 2020

In plaats van een fietsvakantie op de Lüneburger Heide werd het een fietsvakantie @ home.
Toen duidelijk werd dat Corona stokken in de wielen zou steken, besloten we de geplande reis te annuleren. Dat deden we al begin mei toen we er nog met een kleine kost onderuit konden.
10% van de reissom, maar wel de annuleringsverzekering die we afgesloten hadden bij de reisorganisatie volledig te betalen.
Die annuleringsverzekering wordt afgesloten omwille van mogelijke gezondheidsproblemen bij mijn vader of bij manlief.
De kleine lettertjes hebben we nooit gelezen. Ik vermoed niet dat pandemie gedekt wordt en dat annuleren altijd op eigen kosten is als er geen code rood is voor je bestemming.
Hoe dichter bij de vertrekdatum hoe hoger het percentage dat je verliest.

Wat het volgend jaar wordt?
Geen idee hoe Corona zich zal gedragen.
We reserveren niet zo vroeg en kijken de kat uit de boom.
Mogelijk kiezen we hetzelfde reisdoel van 2020.
Ook een hotel-naar-hotelvakantie met middelpunt Berlijn staat op het verlanglijstje.

Met welke fiets?
Hier thuis kan ik per dag kiezen.
Op fietsvakantie kan er maar 1 fiets mee.
Ik heb het moeilijk met afscheid nemen van mijn Lightspeed.
Zalige fiets, lichtgewicht ondanks zijn complete uitrusting.

Wat miste ik op de Koga e-lement?
Een drinkbushouder waar mijn smalle thermosdrinkbus in past en plaats op het stuur voor de outdoorgps om te geocachen.
Inmiddels heb ik mijn cockpit herschikt en met een oud onderdeel een plaatsje kunnen versieren voor de outdoorgps. Met de Anywhere Topcage en een regelbare bidonhouder van topeak heeft ook de smalle thermosdrinkbus een plaats op het frame veroverd.
Euvel verholpen. De kans is groot dat het vanaf 2021 fietsvakantie met de Koga e-lement wordt.
Geen ondersteuning nodig? Dan schakel je ze gewoon uit.

En is Corona in 2021 nog niet voldoende onder controle.
Hier staan fietsboxen genoeg met mooie knooppuntenroutes om nog een jaartje een fietsvakantie @ home te organiseren.

Eigen land is ook mooi.
Van thuis uit fietsen geeft niet hetzelfde vakantiegevoel als buitenshuis logeren.
Ontbijtbuffet, lunchpakket, diner, slapen in een ander bed, fietsen in een totaal onbekende omgeving, babbeltjes met locals... 
Je bent er niet helemaal uit met een staycation.
En dat heb ik toch gemist.

Mooiste trip voor 2020: fietsen tussen otter en zeehond in de Westhoek.

Denderstreken dicht bij huis: de Dendermonderoute

Laatste fietsdag van onze fietsvakantie @ home.
We fietsen richting Dendermonde met vertrek van thuis.
Geen fietsen op de auto, geen parkeerplaats zoeken.
Naar de nieuwe fietsbrug en wegwezen.
Het moeilijke aan vandaag is je te gedragen als de onbevangen toerist.
De streek is zo gekend en vertrouwd fietsterrein dat je achteloos aan van alles en nog wat voorbijfietst.
De mooie dingen zien in eigen streek, niet altijd evident.
Dus vertrekken we vandaag met die onbevangen toeristenbril voor een parcours langs Schelde en Dender.

1 straat van huis en daar zien we de monumentale Sint-Gertrudiskerk.

Aansluitend via de Rode Heuvel dalen we de fietsbrug af.

En weg zijn wij.
Met nog een verkeerde afslag langs de Kalkense Vaart, maar dat is snel rechtgezet.

De eerste geocache ligt dichtbij en zelfs zonder wandelgps op het stuur kunnen we die niet links laten liggen.
Hij ligt mooi verborgen op een plekje waar ik al -tig keer voorbij ben gefietst.
De 3 overige voorziene caches zijn op mysterieuze wijze van de gps verdwenen.
De smartphone brengt uitkomst voor 2 ervan.
De 3e ligt op dat moment al te ver achter ons.

We fietsen langs de Donk naar het veer van Appels waar we onverwacht (en eigenlijk ook ongewenst) gezelschap krijgen. Ongewenst op het moment dat ik een kriebel in mijn nek voel.

Een grote sprinkhaan heeft eerst mij en dan mijn fiets uitgekozen als rustplaats.

In het begijnhof van Dendermonde staan grote werken op het programma.
De huisjes staan er stoffig bij.
Het museum is gesloten.
Ondanks de werken blijft het een idyllische plek.

Op de markt is er een trouwer. Mét mondmaskers voor het hele gezelschap.
Het totaal aantal is moeilijk in te schatten.
Trouwfeesten met 50 of met 100?
Hoe zat dat nu ook weer met de coronamaatregelen?

We fietsen verder langs de Dender tot Gijzegem en besluiten op het einde een knooppunt over te slaan.
Het voorziene ommetje heeft geen meerwaarde en het wordt almaar heter.
De watervoorraad raakt uitgeput.
Een terrasje is een no go voor zus Linda omwille van Corona.
De drinkbus op mijn frame belooft de inhoud 4 uur koel te houden.
Die periode is al geruime tijd verstreken en het water is lauwwarm.
(het restje water in mijn thermos is dan nog koelkastfris)
Het station van Schellebelle brengt uitkomst met een drankenautomaat.

Ik zal uiteindelijk meer dan 3 liter water verzet hebben.

Het nieuwe stuk fietspad is een shortcut voor afscheid aan het 'tunnelleke' onder de spoorweg waar de fipronilramp gebeurde.

Afspraak om 19u voor een afsluitende bbq op het tuinterras (achteraan in de tuin in de schaduw van het tuinhuis).