maandag 19 augustus 2019

Tiel, Buren, Geldermalsen

't Is eens iets anders.
Geen ontbijtbuffet, maar ontbijt aan tafel.
Croissantje, keizersbroodje en bruin broodje.
Een schaal met boter en zoet beleg (hagelslag erbij).
Een schaal met hartig beleg.
Een vers gekookt eitje.
Op verzoek kan meer of anders.

Mooi weer vandaag.
3 plaatsnamen laten vermoeden dat er minstens 3 keer iets te beleven valt.

Bij aankomst vastgesteld dat Linda haar make-up thuis vergeten is.
Ik heb de gel in de badkamer laten staan.
En zonder deze attributen kan er niet gefietst worden.
Dus wordt er in Tiel gestopt bij Kruidvat.
Steeds verrassend, altijd voordelig.
Ik blijf bij de fietsen en denk niet in het minst aan gel.
Een kleine jongen in geïntrigeerd door de fietsen, de helm.
'Mama's boy' op zijn t-shirt.
Boy is baas.
Hij doet gewoon zijn zin (stelt ook mama vast, maar ze laat hem gewoon doen).

Op onze terugweg naar de fietsroute neemt een kleine vrachtwagen zowat de hele straat in.
Komt nog bij dat de chauffeur het portier niet goed sluit waardoor het openzwaait.
Dat is buiten een assertieve Hollandse dame gerekend.
Wham, met een klap dicht.
Iedereen kan nu makkelijk voorbij.
We hernemen de fietstocht bij het zangfietspad.
Evenwel zonder te zingen.

Buren is een heel mooi stadje.
Het stadje waar Willem-Alexander zijn anonieme alter ego aan ontleent bij incognito deelname aan de Elfstedentocht bijvoorbeeld.
Ook hier zijn de winkelketens volop aanwezig.
Geen haar op mijn hoofd dat aan de gel denkt.
Tot wat later.

In Zaltbommel zal het uiteindelijk lukken om de juiste gel op de kop te tikken bij … Etos.
Het rek in het Kruidvat was leeg.

We maken kennis met de toren uit het liedje.
Het is redelijk druk in Zaltbommel.
In de kerk van de toren is er een kunsttentoonstelling.
Niet direct veel kerkactiviteit meer merkbaar.

We profiteren van het mooie weer om op het 'boventerras' van de Gouden Molen een drankje te bestellen. Mét zicht op de Waal.
Voor het voorstel van bitterballen of iets anders te knabbel passen we.
Straks is er uitgebreide lunch.

zondag 18 augustus 2019

Fietsen langs de Linge

Inchecken in de Gouden Molen kan pas om 16 uur.
Je kan wel je bagage droppen en er op uittrekken.
Maar we hebben gekozen voor een eigen alternatief.
Fietsen en geocachen langs de Linge.
Met wisselend succes.
Voor 1 van de caches heb je minstens een halve liter water nodig.
Niet aan gedacht.
Ter plaatse bij de beek liggen lege bierflesjes en een blik.
Samen goed voor meer dan een halve liter.
En toch zullen we er niet in slagen de cachecontainer te pakken.
Het water loopt te snel weg (of wij zijn gewoon te traag).

Na een tocht van zo'n 20 km rijden we naar Rossum.
Onderweg hebben we nog van een local geleerd dat er om de zoveel minuten spreeuwenkanonnen afgevuurd worden. Kwestie van de kersenoogst niet in vogelbekken te laten verdwijnen.
Heel luid, heel storend in dit mooie landschap dat verder vooral rust uitstraalt.

Voor de lunch zitten we goed in de Gouden Molen.
Lekker (maar veel, wat een porties).
We sluiten onze eerste dag met een wandelingetje langs de Waal.
Nooit geweten dat dit zo'n brede rivier is.
Ik dacht in termen van Schelde en Leie.
Nogal een verschil.

Nog even tv-kijken.
VRT is hier een standaardkanaal en dus volgen we Switch live op TV

vrijdag 2 augustus 2019

De Linge

In de jaren 60 kreeg zus Linda een boek cadeau.
De titel: De huisjes aan de Linge.
Over de belevenissen van kinderen uit 2 gezinnen die langs de Linge wonen.
En waar ligt de Linge?
In Rivierenland.
Bij aankomst gaan we er een stukje fietsen en geocachen om de aankomstdag zinvol in te vullen.
En op de trips die in ons roadbook staan is de Linge ook niet ver weg 😃
Het boek gaat mee in de reiskoffer.
Wie weet wat we er zoveel jaren later van vinden.
In onze jeugd werd het boek verslonden.
Ook het jongere boekenwurmzusje kon meelezen.


woensdag 31 juli 2019

Rivierenland

Niet te lang van huis, niet te duur.
De prerogatieven van zus Linda voor de fietsvakantie 2019.
En dat komt uiteindelijk goed uit.
Er is dit jaar wel één en ander gebeurd.
Manlief werd geopereerd met een lange aansluitende revalidatie.
Een korte fietsvakantie kan ingepast worden in deze context.
We zijn dichtbij en op een paar uur thuis indien nodig.
De mealprep voor 6 dagen is zo goed als rond.

Vandaag heb ik de weersvoorspellingen bekeken.
Niet denderend.
Na de hittegolf heel wat minder met veel wolken en voorspelde regen.









In de komende week kan er nog wel wat bewegen, maar veel verbetering verwacht ik niet.
Liever de regen dan de ondraaglijke hitte die de tweede helft van juli kenmerkte.
De regenkledij gaat in elk geval mee in de koffers en in de fietstassen.

We kozen voor een aanbod van VOS-travel.
Rivierenland.
Met 4 uitgestippelde fietstrajecten.
Eén ervan zullen we combineren met een afspraak met oud-klasgenoot Marleen Van Sante.
Ze woont al jaren samen met haar mannetje in Den Bosch.
En laat dat traject nu ook in onze planning opgenomen zijn.

Nog een paar keer slapen en weg zijn wij.

woensdag 8 augustus 2018

Epiloog fietsvakantie 2018

De fietsvakantie 2018 zit er op.
Schwalbe Marathonbanden, onplatbaar, ze hebben hun deugdelijkheid bewezen.
Deze ondergrond(en) zijn veeleer geschikt voor mountainbikes.
Los daarvan, het eiland Rügen is prachtig en zeker een aanrader.
Op heel wat plaatsen is het DDR-verleden nog goed merkbaar.
Rügen heeft potentieel voor fietsvakanties op of rond het eiland.
De aanleg van nieuwe fietspaden (zoals er al een paar kleine trajecten afgewerkt zijn) zal hierbij cruciaal zijn.

En volgend jaar?
Nog geen echte plannen.
Linda heeft andere budgettaire prioriteiten.
We wachten het aanbod 2019 af om een budgetvriendelijke keuze te maken.

dinsdag 7 augustus 2018

Naar Hiddensee

De laatste fietsdag van de fietsvakantie is aangebroken.
We hebben het bezoek aan Hiddensee gespaard tot deze laatste dag.
Hiddensee is autovrij. Je komt er met de boot.
Voor je aan de haven komt is er een immens parkeerterrein om al die dagjesmensen de hele dag van hun auto te verlossen.
De heenvaart gebeurt met een soort cruiseboot.
Dek, binnenruimte, buitenbankjes, zitplaatsen.
De terugtocht zal heel wat minder zijn.
De boot is eerder een vrachtschip waar fietsers en voetgangers tussen auto's en vrachtwagens gepropt worden.
Geen beschutting, volop wind.
Een gezin heeft voor opa een plooistoel meegebracht.
Die hebben dat eerder al gedaan.

Hiddensee zelf.
Redelijk commercieel.
Ons roadbook omvat de verschillende fietstrajecten die mogelijk zijn.
Het merendeel is zo goed als onbefietsbaar.
Hotsen, botsen, afstappen.
En het is bloedheet.
Terrasjes zitten overvol.
Het hele eiland is behoorlijk vol met mensen.

De uittocht van de parking gaat filegewijs.
Bij aankomst komt iedereen zowat gespreid aan, bij de terugtocht is het duidelijk dat het schip gelost is 😉

Onderweg naar het hotel bekruipt mij een gevoel dat ik precies iets vergeten ben.
En ja hoor, blijkt mijn fietssleutel niet in mijn broekzak te zitten.
Niet te vinden in de auto.
Onder de zetels gezocht, tussen de zetels gezocht.
Spoorloos.
Gelukkig heb ik de reservesleutel mee.
Die zal verder dienst doen.

In een babbel met de nieuwe Hollandse gasten blijkt dat zij de volgende dag naar Hiddensee gaan.
Ze zullen bij de parkeerwachter informeren of er een fietssleutel met felrode sleutelhanger ingeleverd is.
We houden later contact voor de uitkomst.
(Het is niets geworden)

Voor het diner hebben we inmiddels de hele menukaart doorlopen.
Dat wordt dus kiezen.
Linda gaat een laatste keer voor de reuzeschnitzel.
Wel verdiend na deze fietsinspanningen.

maandag 6 augustus 2018

Naar Sellin

Het traject loopt over Putbus waar we na de terugkeer met de Rasende Roland voor de 3e keer het traject over de betonplaten en de bosweg naar huis zullen nemen.
Of toch niet.
De (alternatieve) heenweg naar Putbus gaat een groot deel langs de grote weg.
Redelijk rustige grote weg.
Dus zullen we bij terugkeer comfortabel naar het hotel terugfietsen.
Dat we deze route niet eerder ontdekt hebben ...
Van Putbus gaat het over kleine en goed befietsbare wegen.
We rijden het onderstebovenhuis nog een keertje voorbij.
De caches onderweg laten zich vinden.
Bij een molen vragen we uitleg over de hint.
Steuerbaum.
Blijkt van cruciaal belang te zijn.
Want eens we de betekenis van het woord kennen (nee, Google translate en aanverwanten hebben ons niet vooruitgeholpen) toveren we de cache in een mum van tijd boven.
Mooie plek en ruimte in de box om de TravelBug van collega Carina achter te laten en op reis te sturen.
De ideale plek ook voor onze lunch.
Even later volgt de kers op de taart voor deze trip.
Het veer van Baabe.
Met roeiboot en levensechte veerman.
We fietsen verder tot aan de Oostzeekust met zijn badplaatsen en -plaatsjes.
Na een verkoelend ijsje moeten we een supersteile helling beklimmen.
Fahrräder absteigen!
En we halen nog net de Rasende Roland die wat vertraging heeft.
Veel volk op het perron.
Wie zijn fiets moet (laten) inladen komt dus laat in de trein.
Geen vrije zitplaatsen.
Een jonge vrouw nodigt Linda uit om naast haar plaats te nemen.
Smalle bank, maar voor hen beiden lukt het net.
Als ik weer omkijk zie ik een vrije plaats.
Ik vraag of ik kan zitten en krijg een nors antwoord van de Duitser op de plaats ertegenover.
'Die komt zurück'.
Ja, maar wanneer?
Ik veronderstel dat het de plaats van zijn vrouw is en dat zij even verderop in de buffetwagon (ja, ja) een drankje haalt.
Even later komt er een jongetje van een jaar of 10.
Het was zijn plaats.
Ik bied hem de plaats terug aan maar eigenlijk wil hij liever rondlopen.
Papa gromt wat.
We zullen nog redelijk wat tijd samen op de trein doorbrengen.
Bij het afstappen bedank ik de jongen voor de zitplaats.
Hij straalt.
Vader wat minder.
Uiteindelijk zwaaien ze toch alletwee van op het balkonnetje tussen de wagons in.
Terugrit langs een nieuw aangelegde straat, een stukje onverhard en de asfaltweg naar Bergen.
Eitje.
Elke rit eindigt met een klim naar ons hotel.