vrijdag 2 augustus 2019

De Linge

In de jaren 60 kreeg zus Linda een boek cadeau.
De titel: De huisjes aan de Linge.
Over de belevenissen van kinderen uit 2 gezinnen die langs de Linge wonen.
En waar ligt de Linge?
In Rivierenland.
Bij aankomst gaan we er een stukje fietsen en geocachen om de aankomstdag zinvol in te vullen.
En op de trips die in ons roadbook staan is de Linge ook niet ver weg 😃
Het boek gaat mee in de reiskoffer.
Wie weet wat we er zoveel jaren later van vinden.
In onze jeugd werd het boek verslonden.
Ook het jongere boekenwurmzusje kon meelezen.


woensdag 31 juli 2019

Rivierenland

Niet te lang van huis, niet te duur.
De prerogatieven van zus Linda voor de fietsvakantie 2019.
En dat komt uiteindelijk goed uit.
Er is dit jaar wel één en ander gebeurd.
Manlief werd geopereerd met een lange aansluitende revalidatie.
Een korte fietsvakantie kan ingepast worden in deze context.
We zijn dichtbij en op een paar uur thuis indien nodig.
De mealprep voor 6 dagen is zo goed als rond.

Vandaag heb ik de weersvoorspellingen bekeken.
Niet denderend.
Na de hittegolf heel wat minder met veel wolken en voorspelde regen.









In de komende week kan er nog wel wat bewegen, maar veel verbetering verwacht ik niet.
Liever de regen dan de ondraaglijke hitte die de tweede helft van juli kenmerkte.
De regenkledij gaat in elk geval mee in de koffers en in de fietstassen.

We kozen voor een aanbod van VOS-travel.
Rivierenland.
Met 4 uitgestippelde fietstrajecten.
Eén ervan zullen we combineren met een afspraak met oud-klasgenoot Marleen Van Sante.
Ze woont al jaren samen met haar mannetje in Den Bosch.
En laat dat traject nu ook in onze planning opgenomen zijn.

Nog een paar keer slapen en weg zijn wij.

woensdag 8 augustus 2018

Epiloog fietsvakantie 2018

De fietsvakantie 2018 zit er op.
Schwalbe Marathonbanden, onplatbaar, ze hebben hun deugdelijkheid bewezen.
Deze ondergrond(en) zijn veeleer geschikt voor mountainbikes.
Los daarvan, het eiland Rügen is prachtig en zeker een aanrader.
Op heel wat plaatsen is het DDR-verleden nog goed merkbaar.
Rügen heeft potentieel voor fietsvakanties op of rond het eiland.
De aanleg van nieuwe fietspaden (zoals er al een paar kleine trajecten afgewerkt zijn) zal hierbij cruciaal zijn.

En volgend jaar?
Nog geen echte plannen.
Linda heeft andere budgettaire prioriteiten.
We wachten het aanbod 2019 af om een budgetvriendelijke keuze te maken.

dinsdag 7 augustus 2018

Naar Hiddensee

De laatste fietsdag van de fietsvakantie is aangebroken.
We hebben het bezoek aan Hiddensee gespaard tot deze laatste dag.
Hiddensee is autovrij. Je komt er met de boot.
Voor je aan de haven komt is er een immens parkeerterrein om al die dagjesmensen de hele dag van hun auto te verlossen.
De heenvaart gebeurt met een soort cruiseboot.
Dek, binnenruimte, buitenbankjes, zitplaatsen.
De terugtocht zal heel wat minder zijn.
De boot is eerder een vrachtschip waar fietsers en voetgangers tussen auto's en vrachtwagens gepropt worden.
Geen beschutting, volop wind.
Een gezin heeft voor opa een plooistoel meegebracht.
Die hebben dat eerder al gedaan.

Hiddensee zelf.
Redelijk commercieel.
Ons roadbook omvat de verschillende fietstrajecten die mogelijk zijn.
Het merendeel is zo goed als onbefietsbaar.
Hotsen, botsen, afstappen.
En het is bloedheet.
Terrasjes zitten overvol.
Het hele eiland is behoorlijk vol met mensen.

De uittocht van de parking gaat filegewijs.
Bij aankomst komt iedereen zowat gespreid aan, bij de terugtocht is het duidelijk dat het schip gelost is 😉

Onderweg naar het hotel bekruipt mij een gevoel dat ik precies iets vergeten ben.
En ja hoor, blijkt mijn fietssleutel niet in mijn broekzak te zitten.
Niet te vinden in de auto.
Onder de zetels gezocht, tussen de zetels gezocht.
Spoorloos.
Gelukkig heb ik de reservesleutel mee.
Die zal verder dienst doen.

In een babbel met de nieuwe Hollandse gasten blijkt dat zij de volgende dag naar Hiddensee gaan.
Ze zullen bij de parkeerwachter informeren of er een fietssleutel met felrode sleutelhanger ingeleverd is.
We houden later contact voor de uitkomst.
(Het is niets geworden)

Voor het diner hebben we inmiddels de hele menukaart doorlopen.
Dat wordt dus kiezen.
Linda gaat een laatste keer voor de reuzeschnitzel.
Wel verdiend na deze fietsinspanningen.

maandag 6 augustus 2018

Naar Sellin

Het traject loopt over Putbus waar we na de terugkeer met de Rasende Roland voor de 3e keer het traject over de betonplaten en de bosweg naar huis zullen nemen.
Of toch niet.
De (alternatieve) heenweg naar Putbus gaat een groot deel langs de grote weg.
Redelijk rustige grote weg.
Dus zullen we bij terugkeer comfortabel naar het hotel terugfietsen.
Dat we deze route niet eerder ontdekt hebben ...
Van Putbus gaat het over kleine en goed befietsbare wegen.
We rijden het onderstebovenhuis nog een keertje voorbij.
De caches onderweg laten zich vinden.
Bij een molen vragen we uitleg over de hint.
Steuerbaum.
Blijkt van cruciaal belang te zijn.
Want eens we de betekenis van het woord kennen (nee, Google translate en aanverwanten hebben ons niet vooruitgeholpen) toveren we de cache in een mum van tijd boven.
Mooie plek en ruimte in de box om de TravelBug van collega Carina achter te laten en op reis te sturen.
De ideale plek ook voor onze lunch.
Even later volgt de kers op de taart voor deze trip.
Het veer van Baabe.
Met roeiboot en levensechte veerman.
We fietsen verder tot aan de Oostzeekust met zijn badplaatsen en -plaatsjes.
Na een verkoelend ijsje moeten we een supersteile helling beklimmen.
Fahrräder absteigen!
En we halen nog net de Rasende Roland die wat vertraging heeft.
Veel volk op het perron.
Wie zijn fiets moet (laten) inladen komt dus laat in de trein.
Geen vrije zitplaatsen.
Een jonge vrouw nodigt Linda uit om naast haar plaats te nemen.
Smalle bank, maar voor hen beiden lukt het net.
Als ik weer omkijk zie ik een vrije plaats.
Ik vraag of ik kan zitten en krijg een nors antwoord van de Duitser op de plaats ertegenover.
'Die komt zurück'.
Ja, maar wanneer?
Ik veronderstel dat het de plaats van zijn vrouw is en dat zij even verderop in de buffetwagon (ja, ja) een drankje haalt.
Even later komt er een jongetje van een jaar of 10.
Het was zijn plaats.
Ik bied hem de plaats terug aan maar eigenlijk wil hij liever rondlopen.
Papa gromt wat.
We zullen nog redelijk wat tijd samen op de trein doorbrengen.
Bij het afstappen bedank ik de jongen voor de zitplaats.
Hij straalt.
Vader wat minder.
Uiteindelijk zwaaien ze toch alletwee van op het balkonnetje tussen de wagons in.
Terugrit langs een nieuw aangelegde straat, een stukje onverhard en de asfaltweg naar Bergen.
Eitje.
Elke rit eindigt met een klim naar ons hotel.

zondag 5 augustus 2018

Naar Ralswiek en Neuenkirchen

Vandaag start onze route langs hetzelfde biljartgladde fietspad.
't is te zeggen: wij hebben die mogelijkheid gekozen uit de 2 opties.
Het fietst vlot naar Ralswiek.
De GPS stuurt ons even de verkeerde kant uit. De track verschilt van de routebeschrijving.
In Ralswiek ontmoeten we 2 Nederlandse fietsers die we in ons hotel al meermaals zagen.
Ze zijn vóór ons gestart en hebben de bosvariant gekozen bij de start.
Even ervaringen uitwisselen.
Unaniem: dit zijn trajecten die eerder geschikt zijn voor een mountainbike.
Na ons gesprek volgt een helling van 10%.
De weg zal vandaag meermaals glooiend zijn.
De ondergrond zeer afwisselend.
Met 1 keer de waarschuwing dat je je op eigen risico op deze zandweg begeeft.
Al het gedaver van de voorbije dagen heeft ervoor gezorgd dat de steun voor de display van Linda haar E-bike los getrild is.
De schroevendraaier ligt op de kamer, multitool thuis.
Dan maar eerst met een mes de schroef zo vast mogelijk gedraaid.
Als we op een erf een jong koppel aan het werk zien (op zondag) vragen we hulp.
De jongeman haalt een schroevendraaier en zet de display goed vast.
Tweede euvel. Slecht geschakeld op een helling. Ketting afgelopen.
De latex handschoenen zitten al lang werkloos in de reparatietas.
En dat laat zich voelen.
Vochtige doekjes brengen uitkomst.
Snel weer op weg en verstandiger schakelen.
Aan de Nonnensee fietsen we iets te enthousiast een groen hek voorbij.
Het staat er ook een beetje gek en nutteloos aan de kant van de weg.
Omkeren dus om uit te komen bij de uitkijktoren van waarop je een aalscholverkolonie kan spotten. Niet te vangen op foto.
Tenslotte volgt een laatste klim naar het hotel.

zaterdag 4 augustus 2018

Stralsund

Fietsrustdag met een uitstap naar Stralsund.
We verlaten ons eiland.
Over de imposante brug.
Vroeger was hier enkel een veerboot met lange wachttijden.

Stralsund is een toeristische Hanzestad.
In het vooruitzicht van de knieoperatie van Linda hebben we beslist om een gegidste tour met een busje te doen.
Onze gastvrouw is zowel chauffeur als gids.
Plaats in het busje voor een 8-tal toeristen.
Full house.
We rijden de hele stad rond en houden halt bij tal van interessante plekjes.
Uiteindelijk zullen we de tour toch nog eens te voet nalopen.
1 ding gemist: het oude ziekenhuis.
Zelfs met navragen vinden we het niet.
Blijken we achteraf toch heel dichtbij geweest te zijn.
1 straat verder …

Op de middag kiezen we voor fish & chips aan een kraampje bij het water.
Ook hier een portie om u tegen te zeggen.
Met 1 portie voor ons twee, waren we ook wel voldaan geweest.
Goed dat we eerst de guided tour genomen hebben.
We kunnen nu rustig alle bezienswaardigheden nog eens op het gemak bekijken met de uitleg erbij in ons achterhoofd.

De auto hebben we achtergelaten in een ondergrondse parking 2 straten buiten het centrum.
Luxe bij dit warme weer om hem koel terug te vinden.

Op de terugweg rijden we achter een antieke Wartburg.
Tweetakt.
Eerst doen we moeite om dichterbij te komen en enkele foto's te maken.
Later in de file komen we vanzelf dicht genoeg.
En tenslotte nemen we afstand.
Stinken …
We worden bijna vergast en laten de auto met plezier verder van ons wegrijden om linksaf te slaan richting Bergen auf Rügen.